Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4908 K.2020/2370

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede

Mağdur ...’ın evlenmek istediği, bu nedenle tanık ...'in mağdura evlenmesi için ... İlinden kız bulabileceğini söylediği, mağdur ve ...’in birlikte ... İli ...

İlçesine gittikleri, ...İlçesinde temyiz dışı sanık ...'ın evinde kalmaya başladıkları, temyiz dışı sanık ...'ın da yanlarında kaldığı, daha sonra temyiz dışı sanıkların mağduru sanık ... ile tanıştırdığı, sanık ... ile ... ve...’ın mağduru ...takma isimli bir kişi ile tanıştırdığı,anlaşmaları üzerine sanık ...'ın mağdurdan başlık parası istediği, mağdurun ise 12.000 TL üzerinden pazarlık yaptığı ve 12.000 TL'yi sanık ...'a verdiği, ...'ın ... içinde aracılık ettiği ve yardımcı olduğu için para istediği ve ...'a da 500 TL para verdiği,...in iki gün...

İlçesinde mağdurun evinde kaldığı, mağdurun düğün hediyesi olarak 3.600 TL değerinde altın aldığı, daha sonra ...’in temizlik yapma bahanesiyle evden kaçtığının iddia edildiği olayda,sanığın savunmaları,katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.