Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4912 K.2020/2367

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması karşısında tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın suç tarihinde müştekinin yanına giderek adının ... olduğunu, 2006 yılında ... İlçe Jandarma komutanlığında askerlik görevini yaptığını ve müştekiyi bu nedenle tanıdığını söylediği, yine müştekiye kendisini matematik öğretmeni olarak tanıttığı ve ... dershanesinde çalıştığını belirttiği, müştekinin işsiz olduğunu ve aracınında olmadığını öğrenen sanığın,... fabrikasında personel müdürü olan yakınının olduğunu, iş bulması konusunda yardımcı olabileceğini söylediği,

bunun üzerine sanık ve müştekinin zaman zaman bir araya gelerek görüştükleri, sanığın müştekiye " çok uygun fiyata araba buldum sahibi 2000 TL kapora istiyor bu kaporayı satıcıya verelim araba elimizden kaçmasın " diyerek müştekiyi aldattığı ve müştekinin sanığa 2000 TL para verdiği, müştekiden parayı alan sanığın daha sonra müştekiyle görüşmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları, müştekinin beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.