Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4922 K.2020/2369

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın, kasten işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1, 2, 3, madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Müştekinin ...com sitesinden dizüstü bilgisayarının satılık olduğuna dair ilan verdiği, ilan üzerine sanığın müştekiyi arayarak isminin ... olduğunu, kendisinin ... isimli işyerinin sahibi olduğunu bu bilgisayarı satın almak istediğini ve işyerine getirmesini söylediği, ertesi gün müştekinin bilgisayarı sanığın belirttiği işyerine götürdüğü, 1200 TL üzerinden anlaştıkları, sanığın nakit ödeme yapamayacağını ancak senet verebileceğini söyleyerek müştekiyi ikna ettiği ve müştekinin bilgisayarını alarak karşılığında 26.05.2011 tarih ve 1200 TL meblağlı bir senet verdiği,

ertesi gün müştekinin senedi tahsil için sanığın işyerine gittiğinde işyerinin kapalı olduğunu ve aynı şekilde tahsil için elinde senet bulunan çok sayıda kişinin de işyerinin önüne geldiklerini gördüğünde dolandırılmış olduğunu anladığının iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları, müştekinin beyanları, teşhis tutanağı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.