Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4930 K.2018/7726

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 23/05/2017 tarih, 2017/16233 Esas 2017/11371 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 16/06/2017 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 23/12/2017 tarihinde dosyanın uzlatırmacıya tevdi edildiği, 03/11/2017 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun düzenlendiği ve dosyanın 23/01/2018 tarihinde mahkemeye iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i nazara alınarak, 28/03/2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.