Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4970 K.2020/2275

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanı telefonla arayarak aracını oto pazarında gördüğünü ve satın almak istediğini söylediği, katılan ile sanığın yüz yüze görüşerek 52.500 TL’ye anlaştıkları, sanığın katılandan aracın devrini...’e yapmasını istediği kensinin eft yapacağını belirttiği ancak daha sonra eft de sıkıntı çıktığını parayı nakit vereceğini belirterek katılandan aracın devrini alıp parayı ödemediği bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılanın beyanı, katılan beyanını doğrulayan tanık beyanları, sanığın tevilli ikrarı ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Mahkemece sanık hakkında 2 yıl olarak belirlediği hapis cezasından TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine,1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,