Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4974 K.2020/2276

Katılan ...’a karşı, TCK’nın 157/1, 52/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet ve düşme hükümleri, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen düşme hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın hakkında verilen düşme hükmünü bir nedene dayanmayan temyiz dilekçesi ile temyizinde hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, fırın işleten katılan ...’ı telefonla arayarak, kendisini fırının arka tarafında oturan ... hoca olarak tanıttığı ve araçla yolda kaldığını birisini göndereceğini söyleyerek 120,00 TL verebilir misin dediği, katılanın da kabul etmesi üzerine sanığın iş yerine gelerek katılandan 120,00 TL almak suretiyle suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılan beyanı, kamera kayıtları, sanığın ikrara yönelik savunması ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.