Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5034 K.2020/1728

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekiyi arayan şahsın kendisini ... olarak tanıtarak, Kemalpaşa ilçesinin bir köyünde teyzesinin kocasının öldüğünü, kerpiç evi yıktıklarında tarihi sikke bulduklarını, bunları satmak istediklerini, çevreden alıcı araştırmasını kendisini muhatap etmeden bu sikkeleri satmasını istediği, numune vermek amacıyla müşteki ile sanığın buluştuğu, sanığın kese içerisindeki sikkelerden bir tanesini müştekiye verdiği, müştekinin de teminat olarak sanığa 150 TL verdiği, müşteki bu durumdan şüphelenerek emniyet güçlerine haber verdiği,

daha sonra sanık ile yine telefon ile görüştüğünde 60.000 TL karşılığında altınların tamamını kendisine vereceğini söylemesi üzerine müştekinin sanıkla buluştuğu, bu esnada sanığın emniyet görevlilerince yakalandığı, böylece sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, müşteki beyanları, tanıkların anlatımları, İzmir Kuyumcular Odası ve Müze Müdürlüğü’nün raporları, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık tarafından 150 TL menfaat temin edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında dolandırıcılıktan tamamlanmış suç hükümleri uygulanması gerekirken, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı düşünülerek, TCK’nın 35. madde hükmünün uygulanması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.