Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5050 K.2019/6450

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde taksicilik yapmakta olan müştekinin aracına binen sanığın, bir süre sonra parası olmadığını beyan ederek müştekiye taksi ücreti olarak bir adet bilezik verdiği, müştekinin de 500 TL para üstü verdiği, daha sonra bahse konu bileziğin altın olmadığı ve parasal bir değerinin bulunmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

şikayetçi beyanı ile dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararına yönelik kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılmış olması ve Ceza Genel Kurulu'nun 2015/8-962 esas, 2018/16 karar numaralı 23/01/2018 tarihli ilamında da belirtildiği üzere, hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarının infaz yetkisini kısıtlayıcı nitelikte olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.