Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5235 K.2020/4430

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı telefonla arayarak kendisini ...olarak tanıttığı ve teyzesine ait harabe evde tadilat yaparken gömü altın bulduklarını söyleyip, bu altınları katılana satmayı teklif ettiği, katılanın teklifi kabul etmesi üzerine suç tarihinde Turgutlu ilçesine gittiği, burada sanık ve onun teyzesinin oğlu olduğunu belirttiği, açık kimliği tespit edilemeyen bir şahısla buluştuğu, sanığın katılana numune bir altın verdiği, katılanın numune altını kuyumcuya göstererek gerçek altın olduğunu öğrenmesi üzerine, diğer altınları satın almak amacıyla sanığa 25.000 TL parayı elden verdiği,

sanığın da altınları teyzesinin evinden alıp geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı; ancak, geri gelmediği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.