Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5238 K.2020/4839

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların, mülkiyeti başka bir şahısa ait olan Filiz Ekmek isimli fırını kiralamak suretiyle işlettikleri, kira sözleşmesinde fırının alt kiracıya devredilmesinin yasak olduğu ve sanıkların bu hususu bildikleri halde, fırının katılanlara devri yönünde anlaştıkları ve bu anlaşma çerçevesinde devir bedeli olarak toplam 50.000 TL bedelli 10 adet senet ve toplam 35.000 TL değerinde iki adet aracı üzerlerine devraldıkları, ayrıca 2.750 TL kira bedeli aldıkları halde söz konusu fırının devrine yönelik protokolü imzalamadıklarının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere ; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.