Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5310 K.2020/4902

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın suç tarihinde müştekinin evinin zilini çaldığı, kapıyı açan müştekiye sanığın burası kimin evi diye sorduğu, müştekinin de ...ın evi olduğunu söylediği, bu kez eşinin ...isimli şahsa 300 TL borcu var, Sefa'nın da bana borcu var, bu parayı bana ver, ben de sana borç senedini vereyim dediği, müştekinin eşini aramak istediği, ama sanığın müştekiyi oyalayarak aramasını engellediği, sanığın bu defa bir ara telefonuyla birileriyle konuşma yapıyor gibi izlenim vererek, müştekiyi inandırdığı ve müştekinin sanığa 300 TL parayı verdiği,

daha sonra sanığın hızlı adımlarla olay yerinden uzaklaştığı ve bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.