Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5329 K.2020/4722

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin, olay tarihinde İstanbul ili Haydarpaşa Limanında serbest nakliye işi ile iştigal ettiği, bu sırada tanıştığı sanığın müştekiyi telefonla arayarak bir arkadaşında altın olduğunu, para temin etmesi halinde altınları ucuz fiyata satın alabileceğini söyleyerek müştekiyi İzmir'e davet ettiği, müştekinin de sanığın yanına gittiği ve beraberinde getirmiş olduğu 29.000.TL'yi sanığa verdiği, daha sonra sanığın müştekiye beklemesini söyleyerek olay mahallinden ayrıldığı ve bir daha geri dönmediği, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

Sanığın ikrar içeren savunmaları, müşteki beyanları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan...20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14.07.2006 tarih 2006/8 E. 2006/44 K. sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.