Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5320 K.2020/3492

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığının kendisini ... ismi ile tanıtıp, katılanı ve zihinsel özürlü çocuklarını emekli edeceğini belirterek katılanın nüfus cüzdanı ve diğer bilgilerini aldığı, katılana bu iş için masrafların olduğunu söylemesi üzerine katılanın 5.200,00 TL ve 4 adet cumhuriyet altını verdiği, ancak bir süre sonra sanığın telefon numaralarına ulaşılamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında, katılanları tanımadığını, suç tarihinde İstanbul ilinde olduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de;

katılan ...'in kendisini ... olarak tanıtan şahsın fotoğraflarda gösterilen sanık olduğunu teşhis etmesi, katılan ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanları destekler tanık anlatımları, iletişimin tespitine dair kayıtlar, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.