KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/5411 E., 2020/3698 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 62/1, 53, 58/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın bir araba satın almak amacıyla tanık ... ile birlikte İzmir’e geldikleri, ...
Otokent’te sanık ... ile tanıştığı ve ...’in yanında temyiz dışı sanık ...’in de olduğu, bunun üzerine sanık ...’in kendisinde mazda marka bir araç olduğunu söylediği ve aracı getirerek gösterdiği, araç için 8.500TL para istediği, katılanın, sanık ...’e 3.000TL para verdiği, ancak bu aracın satışında sorun olduğunu söylediği ve peuget marka başka bir araç olduğunu söylediği, sanık ...’in katılan ve tanığı temyiz dışı sanık ... il tanıştırdığı, aracın 12.500TL bedelle satışı konusunda anlaşmaya varıldığı,
katılanın temyiz dışı sanık ...’e bir miktar para verdiği ve aracın ruhsatı ile kontak anahtarının temyiz dışı sanık ... tarafından katılana teslim edildiği, aracın tamirini de gerçekleştirdiği, belirtilen saatte katılan ile temyiz dışı sanık ...’in noterde buluştukları, yanlarında tanık ...’nin de olduğu katılanın burada aracın kalan parasını temyiz dışı sanık ...’e ödediği, henüz satış işlemi yapılmadan önce yanlarına gelen sanık ... ve temyiz dışı sanık ...’in aracın kontak anahtarını bir bahane ile katılandan aldıkları ve araçla birlikte kayboldukları iddia edilen olayda;
dairemizin 12/09/2017 tarih ve 2017/19004 E - 2017/18248 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair 20/02/2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılan, tanık beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/5411, K. 2020/3698, 12 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama