Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5427 K.2020/5210

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların suç tarihinde başka bir şehirde yaşamalarına rağmen suç işlemek amacıyla ...ya geldikleri, önce sanıklardan ...'ın mağdurun yanına gelip, temizlik işi için eleman aradığını diğer sanık ... ile buluştukları, sanık ...'nin kendisini mağdura iş yaptıracak kişi olarak tanıttığı ve mağdura yapacağı işten dolayı 250,00 TL ücret vereceğini söylediği, ...'ın mağdura apartmanın kendisine ait olduğunu, oğlunun kaza yaptığını, kendi evine gidip eşinin 1000 Euro vereceğini, bu paranın üzeri olarak 800,00 TL istediği, mağdurunda inanarak 800,00 TL verdiği, daha sonra tarif edilen adrese gittiğinde de ...'ın burada oturmadığını öğrendiği,

mağdurun geriye döndüğünde sanıkları bir daha bulamadığı, cep telefonlarını aramasına rağmen de sanıklara ulaşamadığı, böylece sanıkların birlikte iştirak halinde hileli hareket ve sözlerle mağduru kandırmak suretiyle gerçekleşen eylemlerin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın, tekerrüre esas alınan hükümlülüğün, TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla;

tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.