Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5536 K.2019/7472

2- Sanıklar hakkında tehdit suçundan, TCK'nın 106/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Dolandırıcılık ve tehdit suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafisi ile sanık ... ve müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklara atılı dolandırıcılık ve tehdit suçlarının 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, temyiz kapsamı dışında bulunan sanık... ile aynı eylem ve fikir birliği içinde birlikte hareket ederek katılanı dolandırmaya karar verdikleri, bu kapsamda sanıkların olay tarihinde katılana kendilerinin zengin ve varlıklı kişiler olduğu intibaını verip kendisine kooperatif hissesi satma vaadinde bulundukları ve buna ilişkin kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesi ve vekaletnamesini göstererek bu kooperatifin kendilerine ait olduğu intibaını verip katılandan 60.000 lira parayı aldıktan sonra ortadan kayboldukları,

katılanın daha sonra yaptığı araştırmada sanıkların kendisine satmayı vadettikleri kooperatifin sanıklarla ilgisinin olmadığının tespit edildiği, daha sonra katılan tarafından paranın iadesini talep ettiğinde ise, sanıkların ölümle tehdit ettikleri, bu surette sanıkların dolandırıcılık ve tehdit suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanık ... müdafisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... müdafisinin yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, usulüne uygun olarak 11.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafisinin ise yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 04.06.2018 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları ve tanık anlatımları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işledikleri sabit olduğundan mahkumiyete ilişkin kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafisi ile sanık ...'in temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanıklar hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların suçu inkara yönelik savunmaları, taraflar arasında olay nedeniyle husumet bulunması ve katılanın sanıklardan alacağını tahsil amacıyla icra takibinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların yüklenen suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanları dışında mahkumiyetlerini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

-TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin gerek kısa kararda ve gerekse gerekçeli kararın hüküm kısmında "106/1-1.cümle" yerine "106/1. maddesi" olarak gösterilmesi,