Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5610 K.2020/4085

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların kuyumcu olan katılanın işyerine gelerek dolar almak istediklerini söyledikleri , katılanın 4.000 dolar parayı sanıklara verdiği, sanıkların bu parayı alıp bond tipi bir çantaya koydukları ve aynı zamanda 700 TL kaporada bıraktıkları, çantayı katılanın dükkanında bırakıp patronlarından dolar karşılığı olan Türk lirasını alıp geleceklerini söyledikleri, kısa süre sonra parayı getirip çantayı aldıkları, işyerinden çıkarken ertesi gün 5.000 dolar satın alacaklarını söyledikleri, ertesi gün aynı yöntem ile 5.000 dolar alarak katılanda güven oluşturdukları, daha sonra katılandan 45.000 dolar almak istediklerini söyledikleri,

katılanın 25.000 dolar hazırladığı, işyerine gelen sanıkların yine aynı şekilde dolarları ve kaporayı bond tipi çantaya koyup katılanın işyerinde bıraktıkları, patronlarından Türk lirası almak için çıkan sanıkların bir daha işyerine gelmediği, katılan çantayı açtığında içerisinde 1 dolarlık banknotların üzerine 100 dolar yerleştirildiğini, 25.000 doların çantada olmadığını gördüğü, bu suretle sanıkların üzerine atılı suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

sanıkların savunmaları, katılan beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.