Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5689 K.2020/3878

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23. Ceza Dairesi’nin 26/12/2016 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kendisini Amasya Vali Yardımcısı olarak tanıtarak, durumu ağır bir hastaları olduğunu ve yardım topladığını belirtip katılandan 300 TL para almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın eyleminin, 24/11/2016 tarihli 6763 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlüğe giren ve TCK'nun 158. maddesine eklenen "Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" suçu kapsamında olmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması karşısında; sanığın, hastanede tanıştığı bir kişiye banka kartını verdiğine ancak bu kişinin kim olduğunu bilmediğine yönelik savunması, katılan beyanı, dekont örneği ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,