Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5906 K.2020/4111

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak;uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, müştekiye ucuza dolar bulacaklarını söyleyip faili meçhul suriye vatandaşları ile tanıştırdıktan sonra anlaşmaları üzerine müştekiden 50.000 Euro alıp doları getireceklerini söyleyip gittikleri, müştekinin faili meçhul sanıklarla kaldığı sonrasında müştekinin bir yere gitmesini fırsat bilen faili meçhul sanıklarında kaçtığı, sanıklarında geri gelmediği şeklinde gerçekleşen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 esas ve 2018/16 karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı ...nın 52/4 maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun’un 106/3 maddesinde 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözletilmesinin mümkün olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.