Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5914 K.2020/4540

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın kendisini ... olarak tanıtıp temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılana bir kavanoz içinde altın gösterdikleri, katılanın bu altınlardan 300 TL karşılığında numune aldığı ve numuneleri ...da bir kuyumcuya gösterdiği, kilosunun 80.000 TL den satılacağını öğrendiği, tekrar sanıkların yanına geldiği ve bir kilo altın için 25.000TL ye anlaştıkları, katılanın aldığı bu bir kg altını satmak için ...da kuyumcuya gittiğinde sahte olduğunu öğrendiği, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanıklar beyanları, teşhis tutanağı, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/2 maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktara etkisi nedeniyle sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğün duraksama yaratmayacak şekilde kararda gösterilmesi gerektiği halde hükümde 2 tane ilam belirtilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 8. bendinin tamamen çıkartılarak,