Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5937 K.2020/5044

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ... ile müşteki ...'in amca çocukları olduğu, köylüden satın aldıkları samanları satmak amacıyla...a götürdükleri, bir süre sonra sanığın müşteri olarak müşteki ve katılanın yanına geldiği, samanın 4.180 TL'ye satışı konusunda anlaştıkları, sanığın isteği üzerine müşteki ve katılanın söz konusu samanları ...Yolu üzerindeki bir çiftliğe götürüp bıraktıkları, sonra sanığın müşteki ve katılana "Siz kamyonete binin beni takip edin iş yerime gidelim paranızı vereyim" diye teklifte bulunduğu,

ancak müşteki ve katılanın "Kamyoneti burada bırakalım biz senin arabana binelim iş yerine gidelim paramızı verirsin" diyerek bu teklifi reddettikleri ve hep beraber sanığa ait araca binerek sanığın iş yerine doğru yola çıktıkları, ancak sanığın müşteki ve katılanı sürekli oyalayarak bir türlü iş yerine götürmediği, bir süre sonra müşteki ve katılanın saatin geç olmaya başladığını köye gitmeleri gerektiğini söyleyerek sanığı uyardıkları, sanığın bu sefer "Tamam paranızı evde vereceğim eve gidelim" deyip...

Caddesi üzerinde bir ara sokakta aracı durdurduğu, sanık ile müşteki ve katılanın araçtan indikleri, sanığın bir gecekonduyu göstererek "Evim burası gidelim" dediği, müşteki ve katılan eve ilerlediği sırada sanığın geri dönüp koşarak aracına bindiği, müşteki ve katılanın da sanığın ardından araca koştuğu ve katılan ...'nün aracın arka kapısını açarak içine atladığı, katılan ...'nün bu sırada ayaklarının yarısının aracın dışında kaldığı ancak sanığın bu halde aracı 50 metre kadar sürdüğü,

bir süre sonra katılanın araca tamamen girmesi ile sanığın aracı durdurduğu ve araçtan inerek kaçtığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup sanığın hileli davranışlarla menfaat temin ettikten sonra satış bedelini ödememek maksadıyla kaçması şeklinde gerçekleşen eyleminde müsnet suç tipik olarak gerçekleştiğinden suç vasfına yönelik olarak görevli mahkeme hususunda bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin, suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanığın, suç kastının yoğunluğu ve kullandığı yöntemler dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanunun 3/1. hükmünde yer alan orantılılık ilkesi de gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.