Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6087 K.2020/2184

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tutuklu kaldığı süreye ilişkin hüküm fıkrasının 8. parağrafının sonunda "mahsubuna yer olmadığına" yerine, "mahsubuna" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın, katılanların kuyumculuk yaptığı iş yerlerine giderek isim yazılı kolyeleri satıp karşılığında çeyrek altın ve para aldığı, aynı şekilde hazırlanmış sahte kolyelerle şehir içinde dolaştığı sırada yakalandığı, şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların kesinleşme ve infaz tarihleri belirlenerek tekerrür hükümlerinin değerlendirilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanık hakkında fazla ceza tayini,