Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6166 K.2020/1354

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin balıkçılık yaptığı iş yerini arayarak sipariş verdiği, ödemeyi 200 TL ile yapacağını, para üstünün de getirilmesini istediği, bir yandan iş yerini gözetlediği ve paketi tanımladığı apartmana getiren müştekinin çalışanı tanık Tolga'nın yanına giderek eşinin evde olduğunu, ödemeyi eşinin yapacağını, kendisinin bozuk paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek hileli davranışlarla 165 TL'yi aldığı,

bu şekilde menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre Dairemizin 06/06/2017 tarih ve 2017/1472 E. 2017/13341 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapıldığı, usûlüne uygun uzlaştırma işlemlerine rağmen taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair 24/08/2017 tarihli rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/348 Esas, 2009/256 Karar sayılı ilamına konu TCK'nın 157/1 maddesindeki dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.