Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6176 K.2020/3301

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan ceza miktarına nazaran, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek ve Dairemiz’in bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı emekli edeceğini vaat edip buna inandırarak 1500 TL aldığı ancak katılanın emekli olmasını sağlayamadığı gibi parayı da iade etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; dosya kapsamından, sanığın katılanı emekli edeceğine inandırarak bir dilekçe yazma ya da iş takibi ile izah edilemeyecek miktarda parasını aldığı, ödenen para miktarı nazara alındığında emekli edileceği yönünde bir vaat olmadan bu miktardaki parayı ödemeye katılanın ikna edilemeyeceği, sanığın eyleminin hukuki mesele dışına çıkıp dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabulü ile üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,