Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6243 K.2020/2851

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın suç tarihinde katılanın çalıştığı inşaata gelerek,...'da yaşadığını, bahçe duvarı sıvası işi olduğunu, bunu yaptırmak istediğini söylemesi üzerine 1000 TL karşılığında anlaştıkları, sanığın katılana kapora vermeyi teklif ettiği ancak Türk parası olmadığını, euro olduğunu, kendisine vereceği euronun üstünü Türk parası olarak verebileceğini söylemesi üzerine, katılanın cebinden çıkardığı 900 TL'yi sanığa verdiği,

sanıktan para üstü beklediği sırada sanığın telefonla konuşuyormuş gibi yaparak oğlunun kaza yaptığını, yanına gitmesi gerektiğini, eşinden parayı alıp getireceğini söyleyerek katılanın yanından uzaklaştığı ve bir daha dönmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunmaları, katılanın beyanları, teşhis tutanağı, kamera görüntüleri ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun hükümden sonra uzlaşma kapsamına alınması karşısında tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı (sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka ilamlarının da olduğu) hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.