Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6245 K.2020/5382

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Katılanı arayan ve kendisini Savcı ... olarak tanıtan kişinin katılana, banka müdürünün kimlik bilgilerini sızdırdığını, katılanın hesaplarına girilerek kalan parasının suç örgütlerine sızdırılacağı, parasını kendilerine aktarmaları halinde kurtulabileceği vaadiyle katılanın banka hesabındaki 34.095 TL paranın sanığın hesabına aktarılmasını sağladığı, daha sonra da sanığın bu parayı çektiğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan 08.10.2015 tarih 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı ilamına konu TCK 155/2 maddesindeki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.