Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6613 K.2020/4338

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, avukat olan katılanı telefon ile arayarak kendisini avukat ... olarak tanıtarak, acil paraya ihtiyacı olduğundan 500 Euro parayı bozdurmak istediğini söylediği, katılanın yanına başka bir avukatın yanında çalışan ...’ın 1.500 TL parayı, binada karşılaştığı sanığa verdiği, 500 Euro parayı büroda sekreter verecek dediği ve ortadan kaybolduğu bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.