Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6659 K.2020/4149

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, hemşerisi olan katılanı arayarak, bir arkadaşında 100.000 Alman markı olduğunu, bu parayı 70.000 TL karşılığında bozdurmak istediğini söylediği, bir araya geldiklerinde sanığın paranın sahibi olarak ...isimli kişinin katılana numune olarak 4 adet banknotu verdiği, sonrasında katılanın 60.000 TL’yi ...isimli şahısa teslim ettiği, ...isimli şahsın markları eşinden alıp getireceğini söyleyerek araçtan indiği, araç içerisinde beklerlerken sanığın da börek alıp geleceğim diyerek indiği ve sonrasında ortadan kaybolduğu, sanığın bu şekilde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.