Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6692 K.2020/4776

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihinde katılana ait araca müşteri olduğu, noterde işlem yapıldığı sırada katılanı parayı verme konusunda oyalayarak paranın tamamını vermeksizin noter işlemini gerçekleştirdiği, katılana aracın parasının tamamını vermeden hemen ertesi günü bu aracı başka kişiye sattığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu, işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanıklar beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak,yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken asgari hadden uzaklaşmak suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,