Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6729 K.2020/5316

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı icra dairesinden satışa çıkarılan evlerden satın alacağı yönünde yalan söyleyerek ve kandırarak 45.000 TL parasını almak suretiyle dolandırdığı iddia olunan somut olayda; sanık tarafından imzası kabul edilen sözleşmede sanığın 45.000 TL parayı katılandan ev satın alınması amacıyla aldığının açık olarak belirtilmiş ve aynı tarihlerde bankadan kredi çeken katılanın sanığa borç para vermesinin hayatın olağan akışına uygun bir durum olmadığı kabulü ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş;

sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.