Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6739 K.2020/5139

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, tanık...’a babasının taksi plakası olduğunu kiralamak istediklerini söylemesi üzerine tanığın taksi plakası kiralamak isteyen tanıdığı katılana söylediği kiralama konusunda anlaşmaları üzerine katılandan 1.000 TL kaparo aldığı sonrasında 650 TL daha para aldığı plakayı almaya giderken de 200 TL noter masrafı alıp plakaları alacağını söyleyip ortadan kaybolup plakayı getirmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünü birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.