Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6800 K.2020/5466

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 35/2, 52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılığa teşebbüs suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, gömü altın buldukları konusunda katılanı aldatıp, verdikleri sahte altınlar karşılığında kendisinden 100.000 TL alarak haksız yarar sağladıkları, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve şikayetçi beyanları, teşhis işlemleri, olay-yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, iletişim kayıtları, banka dekontu, dairemizin bozma ilamı sonucu taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre;

sanıkların iştirak halinde hareket ederek dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işledikleri sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, hükümde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi hususunun Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23/01/2018 karar tarihli 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere;

ihtarın 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde 18/06/2014 tarihinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olması karşısında, tebliğnamedeki düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.