Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6892 K.2020/7505

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın, katılanı telefonla arayarak, emniyetten ve savcılıktan aradığını, kendisinin kamu görevlisi olduğunu söylediği katılan hakkında tutuklama kararı çıktığını belirterek 2.590TL parayı kendi adına PTT’de açılan hesaba yatırmasını sağlamak suretiyle haksız menfaat temin ettiği ve bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

sanığın eyleminin, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.