Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6910 K.2020/5498

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın, olay tarihinde telefonunu kimliği belirsiz kişiler tarafından aranarak banka hesabından 10.000.TL kredi başvurusu yapıldığını ve onaylandığını, bu işin dolandırıcılık olayı olduğunu tespit ettiklerini, acil bankaya gitmesi gerektiğini söyleyerek bankaya gitmesi konusunda katılanı ikna ettikleri, katılanın Garanti Bankasından sanığa ait olduğu tespit edilen hesaba 1.395.TL ve 2.900.TL olmak üzere toplam 4.295.TL para yatırdığı, söz konusu paranın Şanlıurfa ilinde Abide Park ATM'sinden çekildiği, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunması, katılan beyanları, ATM güvenlik kamera görüntüleri, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair mahkemenin kabul hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.