Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7002 K.2020/5574

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı arayarak kendisini ... olarak tanıttığı, teyzesinin gömü altın bulduğunu, bu altını satmak istediğini söylediği, aralarında anlaşmaları neticesinde katılanın ...’den Kula’ya geldiği, telefonda görüştüğü ... isimli şahsın abisi İsmail olarak kendisini tanıtan bir şahıs ile buluştuğu, akabinde teyzesi olduğunu söylediği bir şahsın da yanlarına gelerek spor çantada bulunan altınlardan bir tanesini katılana verdiği, katılanın da altın olarak tahmin ettiği metali tekrar bu bayana verdiği, bunun üzerine yanında bulunan 12.000,00 TL’yi İsmail isimli şahsa verdiği,

bu şahsın katılana kendisini bulunduğu yerde beklemesini altınları getireceğini söylediği ancak geri gelmediği ve altınları getirmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmese de Kula İlçesi’nde olduğuna dair kamera kayıtları olduğu, katılan ve tanıkların sanığı fotoğraflarından net ve kesin olarak teşhis etmesi, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş;

bu nedenle, kamera kayıtları ve teşhis tutanağı ile soruşturma aşamasında sanığın katılan ve tanıklar tarafından kesin ve net olarak teşhisinin yapılmış olması nedeniyle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.