KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/7246 E., 2020/6043 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanık hakkında iki kez;
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2 ve 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, 24/06/2013 ve 26/07/2013 tarihleri yerine, sadece 26/07/2013 tarihi yazılmış ve ... şikayetçi yerine, katılan olarak gösterilmiş ise de, bu hususların mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirmiş olduğu sürelerin cezasından mahsubuna ilişkin olarak TCK'nın 63. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın, hakkında tefrik kararı verilen...isimli kişi ile iştirak halinde hareket etmek suretiyle katılan ... ve şikayetçi ...’a ait araçların satışı karşılığında başka araç yahut anlaştıkları bedeli verecekleri konusunda kendilerini aldatıp, söz konusu araçları farklı tarihlerde adı geçen şikayetçi ve katılandan noter aracılığıyla üzerine devraldığı halde, araç bedellerini ödemediği gibi yerlerine başka araç da vermeyerek haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, katılan ve şikayetçi beyanları, araç satış sözleşmeleri, teşhis tutanağı, kolluk tutanakları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/7246, K. 2020/6043, 18 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama