Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7498 K.2020/5448

uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, kasten işlemiş olduğu dolandırıcılık suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hakkında, TCK'nın 53/1, 2, 3 madde ve fıkralarının uygulanmamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, inşaat işi ile uğraşan tanık ...in işyerinde tanıştığı katılana Almanya'da çalıştığını,... kasabasında ev inşa ettiğini, inşaatı kabul ederse işi kendisine verebileceğini söylemesi üzerine, birlikte araçla... ilçe merkezinden... kasabasına doğru yola çıktıkları, bu sırada sanığın telefonla başka biriyle konuşarak "Çocuk yola gidecek, acil para lazım, bende para yok" şeklinde ifadeler kullanıp katılana hitaben “Sen bana üzerinde para varsa ver,...'da bekleyen kişi sana iş karşılığında 2.000 euro para verecek, hesabından düşersin.” dediği, bunun üzerine katılanın sanığa 600 TL verdiği,

akabinde sanığın aldığı parayı çocuğa teslim edeceğini ve kendisini tanık Veysel'in iş yerinde bekleyeceğini söyleyerek araçtan indiği, katılanın ise... kasabasına gittiği ancak burada sanığın söylediği kişiyi bulamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, araştırma-fotoğraf teşhis ve tespit tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasına ilişkin olarak hüküm kurulurken 60 gün temel adli para cezası tayin edildikten sonra, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında cezada indirim uygulandığı sırada 50 gün adli para cezası yerine, maddi hata yapılarak sanığın 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,