Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7795 K.2020/5120

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde parkta oturan katılanın yanına gelerek çocuklarını tanıdığını belirtip tek tek isimlerini söyleyerek katılanda güven telkin ettiği, katılanı “ sana iki koli vereceğim, çocuklara götür, düğünümüz var, çocuklara düğün kartını da götürürsün" demek suretiyle bir sokağa götürdüğü, sokaktaki bir arabayı göstererek "bu araba benim, bekle ben geleceğim, sende bozuk para varsa ver, ben sana daha fazlasını getireceğim" dediği, katılanın 200TL para çıkarttığı, sanığın "bu para yetmez cebindeki 800TL yi ver ben sana 1.000 TL vereceğim" demesi üzerine, katılanın 800 TL yi sanığa verdiği,

katılanın sanığın gösterdiği aracın yanında 1,5 saat beklediği halde sanığın bir daha olay yerine gelmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanağı, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir