Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7872 K.2018/9793

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 15/11/2017 tarih, 2017/22612 Esas, 2017/23310 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 21/03/2018 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 12/12/2017 tarihinde dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, müşteki ve sanığa 10/02/2018 tarihinde uzlaşma teklif edildiği, aynı tarihte uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenerek, 23/02/2018 tarihinde dosyanın uzlaştırma bürosuna iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 11/11/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.