Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8059 K.2020/2791

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın yanına gelerek altın olduğundan bahisle sahte kol saatini 1.000 TL’ye sattığı, katılanın kol saatini kuyumcuda kontrol ettirdiğinde altın olmadığını anladığı, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; soruşturma aşamasında 28/08/2012 ve 18/10/2012 tarihinde yaptırılan teşhis işlemlerinde katılana gösterilen fotoğraflardaki kişilerden biri... diğeri ise sanık ... olduğu,

her iki fotoğraftaki kişi veya kişilerin katılan tarafından teşhis edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, katılan tarafından teşhis edilen kişi veya kişilerin polnet kayıtlarından, nüfus müdürlüklerinden araştırılması, katılan tarafından teşhis edilen şahısların aynı şahıs veya benzer farklı şahıslar olup olmadığının tespit edilmesi, sanık ve ... isimli kişinin teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilerek yeniden teşhis işleminin yapılması,

tüm bu hususlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı gerekçelerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,