Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8066 K.2020/1794

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezası yanında adli para cezası da tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak gösterilmemiştir.

Sanığın hurdacılık yapan katılana ait Kartal'da bulunan işyerine giderek elinde sarı talaş bulunduğunu ve bunu satmak istediğini söylemesi ve anlaşmaları üzerine katılana buluşma yeri olarak Tuzla ... köprüsünü söylediği, sanığı kendisine bildirilen cep telefonu numarasından aradığı, sanığın katılana ... isimli akaryakıt istasyonuna gelmesini söylediği, katılanın istasyona gittiğinde sanığın nakliyeci olan tanık ... ile birlikte karşıladığı, sanığın akaryakıt istasyonunun yan tarafında bulunan vinçlerin bulunduğu yeri katılana göstererek "malzemeler orada, alırsınız" dediği,

bunun üzerine katılanın da sanığa kapora olarak 1.100 TL nakit para verdiği, parayı alan sanığın ayrıldığı, sanığın ayrılmasından sonra katılan ve tanık ...'in sanığın kendilerine gösterdiği yere gittiklerinde burada herhangi bir malzeme bulamadıkları, sanığın bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre Dairemizin 10/04/2017 tarih ve 2015/793 E. 2017/8903 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapıldığı,

usûlüne uygun uzlaştırma işlemlerine rağmen taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.