KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/8076 E., 2020/1789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK 157/1,62,52/2-4,53 maddeleri gereğince mahkumiyet(Her iki sanık için ayrı ayrı
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın, evlenmek için eş aradığı, katılan,tanıklar amcası ... ve akrabaları ... ile birlikte Giresun'a gittikleri, orada sanıklarla tanıştıkları, sanık ...'in ve ...'ın kendilerini kızın dayısı olarak tanıttığı, sanık ...'in ise kızın abisi ... olarak kendisini tanıttığı, katılanın, sanık ...'ı görüp beğendiği ve evlenmek istediği, sanık ...'in kendilerinde başlık parası adetinin olduğunu söyleyerek 3.000 TL başlık parası istediği, katılanın ise 2.000 TL verdiği, 1.000 TL 'yi daha sonra vermek üzere anlaştıkları, Giresun'da katılanın 600 TL değerinde hediye aldığı,
daha sonra katılanın Geyve'ye döndüğü,sanıkların ise birkaç gün sonra Geyve'ye geldikleri, katılanın sanık ...'a 2.000 TL değerinde 1 adet bilezik, 3 adet küpe, 3 adet yüzük alarak verdiği ve başlık parası olarak sanık ...'e 1.000 TL daha verdiği ve 800 TL 'lik alışveriş yaptığı, aynı gün katılanda kaldıkları, diğer gün nikah işlemlerine başladıkları, sanıklar ... ve ...'in işlerinin olduğunu söyleyerek ayrıldıkları, katılanın,sanıklar ... ve ...'in yanlarından ayrıldığında sanıkların taksiyle kaçtıkları, sanıkların bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
temyiz dışı sanıklar ... ve ...’nin samimi beyanları ve dosya kapsamında toplanan delillere göre Dairemizin 15/03/2017 tarih ve 2017/754 E. 2017/7568 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapıldığı, usûlüne uygun uzlaştırma işlemlerine rağmen taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/8076, K. 2020/1789, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama