Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8507 K.2020/2743

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in, hayvan satın almak isteyen ve kendisiyle irtibata geçen katılan ...'ı önce ... iline götürdüğü ve burada gösterdiği hayvanları satmak üzere katılanla anlaştığı, katılanın 38 adet büyükbaş hayvan için sanığa 18.000 TL ödediği, aradan geçen zaman içerisinde sanığın hayvanları göndermemesi üzerine katılan ...'ın sanık ...'e ulaştığı, sanık ...'ın hayvanların sahibi olan kişinin kaçtığını ve hayvanları bu nedenle gönderemediğini ancak satılacak başka hayvanlar olduğunu söyleyerek katılanı ikna ettiği ve bu kez katılanın 20.000 TL.'sini aldığı,

ancak bu hayvanları da katılana teslim etmediği gibi telefonlarını da kapattığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda;sanık savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımı ,tarafların aralarında düzenledikleri protokol, banka dekontu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.