KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/8676 E., 2020/2774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nun 157/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
186 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, yasal düzenleme olmadığını bildiği halde katılanın emekli olabileceğini, bunun için masraf yapılması gerektiğini belirterek katılandan iş takibi için noterden vekalaletname alıp sonra 20,000 TL parasını almak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılandan birden fazla menfaat temin etmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/8676, K. 2020/2774, 25 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama