Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8703 K.2020/2775

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, olay tarihinde bankadan 12.100 TL para çeken katılanın yanına gidip 2 bayanın mendil içerisinde parasını düşürmüş olduğunu söyledikleri, katılanın cebinden çıkarttığı parayı alıp parayı kağıda sarmış gibi katılana verdikleri, şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/128 Esas 2012/628 Karar sayılı hükmünün, sanığın adli sicil kaydında yer almadığının anlaşılması ve sanığın suç tarihine uygun tekerrüre esas başka sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi gereğince sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,