Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8690 K.2020/3205

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar sanık adresine tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş ise de, hükmün tefhim edildiği sırada Mahkeme tarafından yasa yolu bildiriminde temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek sanığın yanıltıldığı, bu nedenle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede:

Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi ile Adana 5.Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 02.05.2013 tarih ve 2013/4022 Esas, 2013/4269 Karar sayılı ilamıyla Adana 5.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan incelemede;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kendisini Başkomiser ... olarak tanıtıp, katılana ait internet hattı üzerinden farklı hat çekildiğini ve suçluların yakalanması için para göndermesi gerektiğine inandırıp katılanı bir kısım talimatlarla yönlendirerek iki kere para yatırmasını sağlayıp dolandırdığı iddia olunan olayda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde bozma nedeninin sanık lehine olması nedeniyle bozma sonrasında yapılan yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,