Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8788 K.2020/3675

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde katılanın çalıştırdığı ... isimli iş yerine sözde müşteri olarak geldiği, gerçeğe aykırı olarak kendisinin ...

Oteli’nden geldiğini, personele giyim eşyası alacağını söylediği, bazı giyim malzemelerini beğenerek daha sonra elemanlarına aldırtacağını söyleyerek ayırttığı, paralarını dışarıda aracın yanında vereceğini söylediği, ayrıca "bende bozuk para yok sizde varsa bana bozuk para verin ben de araçta parayı vereceğim" diyerek tüm para ile değişmek üzere bozuk para istediği, katılanın 250 TL bozuk parayı iş yerinde çalışan tanık ... ile birlikte iş yeri dışarısına gönderdiği,

sanığın bu bozuk paraları alarak yolun karşısında bulunan kimliği meçhul arkadaşını göstererek tüm parayı o şahsın tanık ...’ya vereceğini söyleyerek bozuk parayı tanık ...' dan istediği, sanığın tanık ...'nun verdiği bozuk 250 TL’yi alarak kaçtığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın ikrarı, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.