Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8821 K.2020/2807

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in vergi mahkemesinde tanıdığı bilirkişiler olduğunu söyleyerek müşteki hakkında vergi dairesi tarafından kesilen cezalarla ilgili lehine rapor düzenlenmesini sağlayacağını belirterek 1500 dolar ve sonraki aşamada da katılan hakkındaki şikayetle ilgili vergi dairesinde tanıdığı memur olduğunu, söz konusu şikayetle ilgili belgeleri temin edeceğini söyleyerek müştekiden 6000 euro almak suretiyle katılanı kandırıp, kendi yararına menfaat temin ettiği, bu şekilde aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında katılandan farklı tarihlerde para aldığı,

sanık ...'in birlikte yaşadığı temyız dışı sanık ...'nın ise sanık ...'in ilk eylemine iştiraki olmaksızın katılan ile telefonla görüşmek suretiyle kendisinin vergi dairesinde çalıştığını beyan edip, katılan hakkındaki şikayetle ilgili belgeleri temin edip, katılana vereceğini beyan ederek diğer sanık ... ile fikir ve iş birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği bu suretle sanık ...’in zincirleme olarak dolandırıcılık suçunu, işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.