Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9012 K.2019/995

TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın, katılan bankadan genel kredi sözleşmesi kapsamında çektiği krediye teminat olarak üç adet tahrif edilmiş çeki verdiği ve haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda,

Sanık savunmaları, katılan beyanları, kredi sözleşmesi, bilirkişi raporu, banka yazıları, hukuk mahkemesi ve icra müdürlüğü kararları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği sabit olduğundan mahkumiyete ilişkin kabullerde bir isabetsizlik görülmemiş, kabul ve uygulamada 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaat belli ise.

TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken üç adet sahte çekteki toplam haksız menfaat miktarından daha az belirleme ile artırım ve indirimler bunun üzerinden yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.