Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9021 K.2020/3162

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Ankara'dan kiraladığı ... plakalı aracın kendisine ait olduğunu söyleyerek katılan ...'ya sattığı, karşılığında 3.750 TL para ve ... plakalı aracı alarak ortadan kaybolmak suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılan beyanı, sanığın ikrara yönelik savunması ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/416 Esas-2011/551 Karar sayılı ilamına konu TCK’155/1 maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.